به گزارش روابط عمومی بنیاد ملی پویانمایی به نقل از انیمیشن مگزین،تهیهکنندگان گفتند همچنان به دنبال سازندگانی هستند که دیدگاه مشخص و هویت هنری منحصربهفردی داشته باشند. با این حال، در شرایطی که بودجههای موجود کمتر شده، پروژهها باید معیارهای بسیار بیشتری را همزمان برآورده کنند. تهیهکنندگان همچنین مجبورند با نگاه بلندمدت تصمیم بگیرند و امیدوار باشند آثاری که از آنها حمایت میکنند، بتوانند سالها به فعالیت خود ادامه دهند.
*گرین* از مینفریم نیز اشاره کرد که کودکان به دنبال داستانها، شخصیتها و دنیاهایی هستند که بتوانند خود را در آنها غرق کنند. او معتقد است چنین داستانهای قابلهمذاتپنداری به کودکان کمک میکنند با مسائلی روبهرو شوند که بهتنهایی از عهده حل آنها برنمیآیند. او توضیح داد: «فکر میکنم یکی از دلایلی که بچهها اینقدر جذب محتوای شبکههای اجتماعی میشوند، همین است. ما همچنین به آثاری توجه میکنیم که بتوانند عمر طولانی داشته باشند و در همهجا قابل دسترسی باشند. اما این آثار باید داستانهای اصیلی روایت کنند؛ داستانهایی که کودکان امروز واقعاً میخواهند بشنوند.
اِستِوِس از استودیو بوت راکر گفت با وجود چالشهای موجود، نسبت به آینده امیدوار است، زیرا کودکان همچنان بیش از هر زمان دیگری محتوا مصرف میکنند. او گفت: «داستانگویی خوب اهمیت دارد و قرار نیست از بین برود. بچهها امروز از راههای بسیار متنوعی محتوا دریافت میکنند و اگر از همان ابتدا آنها را بهعنوان بخشی از مجموعه و دنیای آثارمان در نظر بگیریم، میتوانیم به شکلی معنادار با آنها ارتباط برقرار کنیم. این وظیفه ما بزرگسالانی است که این صنعت را اداره میکنیم که راههایی پیدا کنیم تا محتوای باکیفیت را در اختیارشان بگذاریم و خودمان را به جایی برسانیم که کودکان امروز در آن حضور دارند.»
مککارون گفت هر بار که از یک محوطه دانشگاهی بازدید میکند، احساس خوشبینی به او دست میدهد. او یادآوری کرد: «از خودم میپرسم این چه حسی است؟ بعد متوجه میشوم که اسمش امید و تابآوری است. وقتی اطرافتان را نگاه میکنید، میبینید جوانها در برابر خیلی از اتفاقاتی که در حال رخ دادن است، دلسرد نشدهاند. امروز برای سازندگان تازهکار آسانتر است که دیده شوند و صدای خودشان را پیدا کنند. این وضعیت تقریباً شبیه صنعت موسیقی در ۱۰ یا ۱۵ سال پیش است؛ زمانی که همه میپرسیدند چطور قرار است از این صنعت درآمدزایی کنند و در نهایت هنرمندان به تور رفتند. احساس میکنم صنعت ما هم در آستانه پیدا کردن نسخه خودش از «تور» است!»
مککارون گفت: «دوباره فشار بیشتری برای تولید محتوای اورجینال ایجاد شده است. من مسیری را برای آثاری میبینم که بر اساس مجموعههای از قبل موجود ساخته نشدهاند. اگر سازندهای هستید که داستانی دارید که واقعاً میتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند، دیگر چندان مهم نیست که آیا قرار است محصول آن در قفسههای فروشگاه تارگت قرار بگیرد یا نه. ما به صداها و داستانهای اورجینال بیشتری نیاز داریم.»
هِرد زمانی که گفت پسر ۱۷ سالهاش و دوستان او همگی از محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی متنفرند، با تشویق حاضران روبهرو شد. او با لبخند گفت: «پسر من دائماً از این موضوع انتقاد میکند و اصلاً نمیخواهد سراغش برود. فکر میکنم به همین دلیل است که هنوز برای صداهای مستقل جا وجود خواهد داشت. این صداها به دلیل کمبود بسترهای مناسب برای انتشار، تا حد زیادی خاموش شدهاند. اما فکر میکنم مردم بهتدریج از محتوایی که بیش از حد مصنوعی به نظر میرسد و چیز خاصی برایشان ندارد، فاصله خواهند گرفت. در عوض، آنها سراغ چیزهایی خواهند رفت که اصیل، متفاوت و حتی کمی ناقص باشند؛ و همین میتواند نشانه کیفیت باشد.»
